Historia thumb|240px|Centra handlowe budowane na przedmieściach przesunęły miejsca pracy z centrów wielkich miast Po pierwszej wojnie światowej wielu bogatych Amerykanów zaczęło przenosić swoje miejsca zamieszkania z centrów miast na przedmieścia. W drugiej połowie dwudziestego wieku domy towarowe podążyły za trendem przenoszenia się ludności i otwierały swoje placówki na przedmieściach. W 1968 r. J. F Kain sformułował "hipotezy teorii niedopasowania przestrzennego", chociaż nie użył dokładnie tego sformułowania. W teorii tej spekulował, że pracownicy o czarnym kolorze skóry rezydują w wydzielonych strefach, które są daleko oddalone i słabo skomunikowane z głównymi centrami rozwojowymi miast. Zjawisko niedopasowania przestrzennego ma wiele konsekwencji dla mieszkańców centrów miast, którzy są zależni od zajęć wymagających niewielkich umiejętności. Dla przykładu wzrost odległości od centrów pracy może prowadzić do zwiększenia stopy bezrobocia i rozrostu biedy w regionie.