Gródek mógł zacząć tracić swoje znaczenie militarne jeszcze w XIV w. W początku XV w. został przejęty przez Tarnowskich. Ci przekształcili część grodu położoną najbliżej murów miejskich w rezydencję, w pozostałej części (m.in. na miejscu zasypanych fos wzdłuż obecnych ulic Mikołajskiej i św. Krzyża) rozwijała się typowa zabudowa mieszkalna. W 1621 r. rezydencję Tarnowskich odkupiła Anna z Branickich Lubomirska, która ufundowała na tym miejscu, jako wotum za zwycięstwo polskie pod Chocimiem klasztor dominikanek z prostym, barokowym kościołem Matki Boskiej Śnieżnej, poświęconym w 1635 r. Klasztor na Gródku zdobył początkowo dużą popularność w Krakowie. Zniszczony podczas oblężenia Krakowa przez Szwedów w 1655 r. został odbudowany, kościół ponownie został konsekrowany w 1671 r.
Kościół i klasztor dominikanek istnieją w tym miejscu do dnia obecnego. W pozostałej części Gródka wznoszą się kamienice. Od Gródka obok zwyczajowej nazwy klasztoru pochodzi także nazwa niewielkiej ulicy Na Gródku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Umocnienia Krakowa i okolic Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto Kategoria:Historia Krakowa