Kultura thumb|Keselo, Tuszetia Tradycyjnie Tuszeci trudnią się wypasem owiec. Tuszetia słynęła niegdyś z sera i wysokiej jakości wełny, które eksportowano do Rosji i Europy. Również dzisiaj wypas owiec i bydła jest główną gałęzią gospodarki w tuszeckich górach. Miejscowi pasterze spędzają miesiące letnie na terenach górzystych, ale zimą mieszkają w niżej położonych wioskach, takich jak Zemo Alwani czy Kwemo Alwani. Ich tradycje i zwyczaje podobne są do tych, które kultywują pozostali mieszkańcy wschodniogruzińskiego Kaukazu (zob. Chewsuretia).
Tuszetia jest jednym z najmniej ekologicznie skażonych regionów Kaukazu, co czyni ją atrakcyjnym miejscem na trekking.
Wieprzowina jest w Tuszetii zakazana. Rolnicy nie hodują trzody chlewnej, a podróżnikom odradza się zabierania do regionu produktów wieprzowych. Jednakże będąc poza Tuszetią, miejscowa ludność nie powstrzymuje się od jedzenia wieprzowiny.
W 2007 roku Tuszetia została wpisana na gruzińską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Gruzja zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Przypisy
Linki zewnętrzne Opis regionu na Kaukaz.pl Kilka galerii zdjęć z regionu: Przełęcz Abano, Khisa, Omalo, Dartlo, Parsma, Girevi, Chontio, Pirikita Alazani, Przełęcz Acunta Zdjęcia z Tuszetii
Kategoria:Gruzja Kategoria:Regiony i krainy historyczne Azji