Grinberg, Ruch anarchistyczny..., s.225. Stanowisko to potwierdził w roku następnym kongres anarchistów w LondynieD. Grinberg, Ruch anarchistyczny..., ss.225-226. Zgodnie z jego rekomendacją na łamach prasy anarchistycznej zaczęły również pojawiać się materiały mające praktycznie wspierać chętnych do dokonania „czynu indywidualnego” (np. instrukcje przygotowywania bomb, informacje o możliwościach zakupu potrzebnych chemikaliów)D. Grinberg, Ruch anarchistyczny..., s.227.
Od 1882 na terytorium Francji, Austro-Węgier, Niemiec i Hiszpanii miał miejsce szereg wystąpień anarchistycznych o charakterze „czynów indywidualnych” (zabójstwa „burżujów”, urzędników państwowych i policjantów, ataki na komisariaty policji). O ile jednak w krajach niemieckojęzycznych fala represji państwowych doprowadziła do 1884 do praktycznego rozbicia organizacji anarchistycznych, zamachy trwały nadal we Francji, Hiszpanii oraz w Stanach ZjednoczonychD. Grinberg, Ruch anarchistyczny..., ss.228-234. Nie jest jednak jasne, ile z nich było dziełem anarchistów, do ilu zaś doszło za sprawą prowokacji policyjnychD. Grinberg, Ruch anarchistyczny..., ss.230-231.