Otto Juliusburger (ur. 26 września 1867 we Wrocławiu, zm. 7 czerwca 1952 w Nowym Jorku) – niemiecko-amerykański lekarz psychiatra, radca sanitarny (Sanitätsrat).
Życiorys Był synem szanowanego wrocławskiego kupca. Od 1878 uczęszczał do Maria-Magdalenen-Gymnasium w rodzinnym mieście, po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1887 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu, gdzie jego nauczycielem był m.in. Carl Wernicke, i na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Po otrzymaniu tytułu doktora medycyny był lekarzem w sanatorium Berolinum prowadzonym przez Jamesa Fraenkla i Alberta Olivena.
Żonaty z Liese Seligsohn, mieli dwójkę dzieci, syna i córkę. W 1941 opuścił Berlin i emigrował do Stanów Zjednoczonych. Do śmierci żył w Nowym Jorku.
Od 1917 roku znał Alberta Einsteina, którego bratanka leczył. Einstein namawiał Juliusburgera do emigracji i pomógł mu i jego rodzinie w wyjeździe do Nowego Jorku.
Dorobek naukowy Jukiusburger był wolnopraktykującym psychiatrą, poza praktyką lekarską publikował liczne prace dotyczące m.in. walki z alkoholizmem, seksuologii, psychoanalizy. W 1908 był jednym z członków założycieli Berliner Psycholanalytische Vereinigung.