Jan Kołtuniak-Zagubień, ps. Hans, Kielecki (ur. 27 listopada 1902 we wsi Łużki pow. Sokołów Podlaski, zm. 25 listopada 1971 w Warszawie) – działacz Polskiej Partii Socjalistycznej. W trakcie powstania warszawskiego dowódca I Zgrupowania Rejonu 2 (II batalionu OW PPS) Obwodu Ochota AK.

Życiorys Syn Stanisława, chłopa małorolnego. Od 1904 przebywał z rodziną w Odessie, skąd w 1913 przybył do Siemiatycz. W 1919 zgłosił się ochotniczo do wojska. Służył początkowo w 8 pułku artylerii polowej, a następnie w 201 pułku piechoty, awansując do stopnia plutonowego.

Po demobilizacji w 1921 rozpoczął pracę w Hajnówce jako robotnik tartaczny. W 1922 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Za organizowanie strajków w 1924 został deportowany przez policję do Siemiatycz. Od 1926 pracował w Warszawie jako robotnik budowlany, a następnie jako pomocnik kucharza w Towarzystwie Wagonów Sypialnych „Wagon – Lits Cook”. W tej firmie współorganizował Sekcję Wagonów Sypialnych Związku Zawodowego Transportowców. Od 1928 był członkiem, zaś od 1936 do 1939 skarbnikiem Komitetu Dzielnicowego PPS Ochota. Był również organizatorem kompanii „Akcji Socjalistycznej” na Ochocie.

Od 1938 pod pseudonimem Hans był członkiem konspiracyjnej sekcji łączności Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej. Od 1944 kierował tą komórką.