Karabin Berthier – francuski karabin powtarzalny, produkowany na przełomie XIX–XX wieku, używany głównie podczas I wojny światowej.
Historia Geneza Druga połowa XIX wieku była okresem szybkiego rozwoju broni strzeleckiej. Wprowadzenie broni odtylcowej, a następnie amunicji zespolonej z łuską metalową zwiększyło szybkostrzelność podstawowej broni piechoty – karabinu. Pojawiły się też pierwsze karabiny powtarzalne.
We Francji pierwszym wprowadzonym do uzbrojenia karabinem odtylcowym był Chassepot Mle 1866. Po kilku latach został on przystosowany do zasilania amunicją z łuską metalową (Gras Mle 1874). W celu zwiększenia szybkostrzelności jednostrzałowych karabinów Grasa skonstruowano karabin Mle 1884 będący połączeniem karabinu Grasa z podlufowym magazynkiem rurowym konstrukcji Kropatschcka.
Wynalezienie przez Paula Vieille w 1886 (lub 1884) pierwszego prochu bezdymnego sprawiło, że konieczna stała się nowa modernizacja karabinu. Francuzi postanowili oprzeć się na konstrukcji karabinu Mle 1884 i amunicji 11,59 mm R. Karabin Lebel Mle 1886 był pod względem konstrukcji bardzo podobny do karabinu Mle 1884. Jedyną większą zmianą był nowy tłok zaporowy zamka wyposażony w dwa rygle. Nowy nabój 8 × 50 mm R zachował średnicę dna łuski identyczną jak w naboju 11 mm.