Ostatnie piętro, mające formę attyki, zostało oddzielone od pozostałych ceglanym gzymsem z fryzem w postaci małych, wielostopniowych, kroksztynów.
Gmach jest przykładem architektury modernistycznej, charakterystycznej dla Romualda Gutta.
Gmach znajduje się niedaleko Kolonii Profesorskiej, gdzie w zaprojektowanych przez siebie domach mieszkali znani architekci dwudziestolecia międzywojennego, m.in. Romuald Gutt, Zdzisław Mączeński, Tadeusz Bogdan Zieliński oraz Czesław Domaniewski. Ten sam styl architektoniczny, co budynek Zespołu Szkół Nr 23, reprezentuje pobliska willa profesora Gutta wybudowana w latach 1926–1928 przy ul. Hoene-Wrońskiego 5.
Historia Powstały w latach dwudziestych XX w. gmach przeznaczony był na 4-klasową Państwową Szkołę Handlową dla dziewcząt, na żeńskie Liceum Handlowe i Szkołę Przemysłową.
W latach 1939–1941 w budynku mieściła się niemiecka szkoła Deutsche Handel und Handwerkerschule, w późniejszych latach okupacji znajdowała się tam placówka Wehrmachtu. W czasie powstania warszawskiego budynek był niemieckim bastionem, sąsiadującym z budynkami opanowanymi przez powstańców po drugiej stronie ulicy Rozbrat.