w 1835 wstąpił do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. W 1836 przeniósł się do Tuluzy. W 1837 został członkiem najwyższych władz TDP – pięcioosobowej Centralizacji. Od 1838 przez rok był współredaktorem "Przeglądu Dziejów Polski" i od 1842 redaktorem naczelnym Demokraty Polskiego, oficjalnego pisma TDP.
Po upadku Rewolucji lutowej i Wiosny Ludów, członkowie Centralizacji TDP, w tym Wojciech Darasz, zostali zmuszeni do opuszczenia Francji - odtąd siedzibą organizacji stał się Londyn. W stolicy Wielkiej Brytanii Darasz kontynuował działalność polityczną, wstępując w 1850 jako reprezentant Polski do Centralnego Komitetu Demokracji Europejskiej.
Pobyt w Anglii niekorzystnie odbił się na zdrowiu Darasza i doprowadził do rozwoju gruźlicy. Zmarł – według różnych źródeł – 19 sierpnia lub 19 września 1852 r. Wojciech Darasz pochowany został na Highgate Cemetery.
Brat Pawła Darasza, lekarza i działacza emigracyjnego.
Odznaczenia Order Virtuti Militari Order Korony Żelaznej (Włochy)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Judycki "Mazowszanie w świecie, część III" Niepodległość i Pamięć 23/1 (53), 365-443, 2016 Stanisław Pigoń, Na drogach kultury ludowej, Warszawa 1974.