Egzemplarze, które nigdy nie miały naklejonych na nich okładek, znane są jako okładki „pierwszej kategorii”, są bardzo rzadkie i osiągają najwyższe ceny. Egzemplarze z naklejoną obwolutą nad nienaruszonym nad obrazem rzeźnickim są znane jako „druga kategoria” lub „zalepione”, z czasem również i one stawały się coraz rzadsze i coraz cenniejsze. Okładki, z których usunięto obwoluty walizkowe, żeby odsłonić rzeźnicki oryginał, są znane jako „trzecia kategoria”, są obecnie najczęstsze (i najmniej wartościowe, choć ich wartość zależy od tego, na ile skutecznie została usunięta naklejona obwoluta) jako że melomani nadal kontynuują odklejanie okładek drugiej kategorii. Najwartościowsze i wysoko cenione są spośród okładek pierwszej i drugiej kategorii te, które nigdy nie zostały otwarte i pozostają wciąż zamknięte w oryginalnej termokurczliwej folii. Od czasu pierwszej udokumentowanej kolekcjonerskiej sprzedaży longplaya rzeźnickiego w wersji mono w 1974, którego cena wynosiła wtedy 457 dolarów, w 2006 osiągnęła cenę ok. 20 tys. dolarów.