Przemysł terenowy – określenie stosowane w czasach PRL, obejmujące – w odróżnieniu od przemysłu klu­czowego – przedsiębiorstwa małe i średnie, których podstawowym celem było zaspokajanie potrzeb mieszkańców oraz rynku lokalnegoA. Jezierski, Historia, s.425. Zakłady należące do kategorii przemysłu terenowego organizowane były w regionalnych (wojewódzkich) zjednoczeniach przemysłu terenowego, podlegały miejscowej radzie narodowej i rozliczały się z budżetami lokalnymi, w odróżnieniu od podlegających ministerstwom przedsiębiorstw przemysłu kluczowego, zorganizowanych w zjednoczeniach ogólnokrajowych i rozliczających się z budżetem centralnym. Do przedsiębiorstw przemysłu terenowego zaliczane były m.in. przedsiębiorstwa komunalne (komunikacyjne, oczyszczania, wodociągowe itp.), większość firm handlowych, budowlano-montażowych itp.; organizowane mogły być w zjednoczeniach branżowych (skupiających przedsiębiorstwa przemysłu terenowego tej samej branży na obszarze województwa) albo wielobranżowych (skupiających przedsiębiorstwa przemysłu terenowego różnych branż na tym obszarze)Przedsiębiorstwa przemysłu kluczowego organizowane były w tzw. zjednoczeniach wiodących..