We wnęce na ścianie tej kolumny wmontowano duży, ażurowy, żeliwny krzyż łaciński. Na cmentarzu znajduje się ułożone w rzędach 14 mogił zbiorowych i 6 pojedynczych. Na nagrobkach znajdują się wykonane z płaskich prętów krzyże zamontowane na niskich betonowych cokołach. Na mogiłach żołnierzy armii austro-węgierskiej są to krzyże łacińskie, na nagrobkach żołnierzy armii rosyjskiej krzyże lotaryńskie.
thumb|Widok ogólny
Losy cmentarza Po bitwie żołnierzy pochowano dość pospiesznie, w przypadkowych miejscach i płytko. W tym rejonie było 50 miejsc takich pochówków. Utrudniało to uprawę pól, groziło też wybuchem epidemii. W 1915 roku, gdy Austriacy wyparli Rosjan dalej na wschód, przystąpili do budowy cmentarza. Wykonano go bardzo solidnie, Austriacy planowali bowiem, że po wojnie cmentarze wojenne staną się miejscem pielgrzymek patriotycznych. Tak też było w okresie Polski międzywojennej. Cmentarz jako nowy był wówczas jeszcze w dobrym stanie. Po II wojnie ranga cmentarza w świadomości społeczeństwa i ówczesnych władz zmalała, przybyły bowiem nowe, świeższe cmentarze i dramatyczne historie nowej wojny. Cmentarz ulegał w naturalny sposób niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność, zdarzały się też wandalizmy. Dopiero od lat 80. zaczęto bardziej dbać o cmentarze z I wojny światowej.