Dave Hillis – asystent Pluma – wspominał, że Arm był zdenerwowany podczas nagrań. „Rozmawialiśmy w holu, miał ze sobą sześciopak piwa i zaczął pić jedno z nich. Spytałem czemu jest taki zdenerwowany. Uważał, że jego głos nie będzie pasował do ogólnego klimatu utworu […] Byłem ciekaw jak na tę sytuację zareaguje Rick, który nie miał doświadczenia z muzyką Mudhoney i stylem Marka. Pamiętam, że gdy śpiewał, Rick spojrzał na mnie i powiedział: «to jest świetne»”.

W przeciwieństwie do niepewnego Arma, sytuacja z Cornellem była odwrotna. Pierwotnie chciał on zaśpiewać w swoim charakterystycznym, energicznym stylu, lecz producent przekonywał go do bardziej powściągliwego występu. „[Rick] wiedział, że Chris będzie chciał to naprawdę wykrzyczeć, więc po prostu się z nim drażnił, twierdząc «spróbujemy to zrobić przez chwilę». Rick patrzył na mnie, chichotał, a Chris mówił: «Naprawdę czuję, że powinienem to zrobić tutaj», a Rick odpowiadał «chwileczkę, chwileczkę», kręcąc głową. Rick znał go od dziecka, więc kiedy Chris mógł to z siebie wyrzucić, był w swojej chwale” – wspominał Hills.