Sierra Równolegle do wybrzeża ciągną się na szerokości 250–400 km pasma Andów: Kordyliera Zachodnia z najwyższym szczytem Peru – Huascaránem (6768 m n.p.m.), Kordyliera Środkowa i Kordyliera Wschodnia. Andy Peruwiańskie są silnie rozczłonkowane. Łańcuchy Kordylierów rozdzielają głębokie, podłużne doliny rzek (Marañón, Huallaga) oraz wysokie (ponad 4000 m n.p.m.) płaskowyże, zwane w Ameryce Południowej pod nazwą puna, ponad którymi wznoszą się czynne i wygasłe wulkany o średniej wysokości 5 000–6000 m n.p.m. Największy obszar zajmuje Kordyliera Zachodnia, która składa się z kilku płaskowyżów, nad którymi wznoszą się szczyty pasm górskich Kordyliery Białej, jak wymieniony wyżej szczyt Huascarán. Przy granicy z Boliwią leży płaskowyż Altiplano z tektonicznym jeziorem Titicaca. Zachodnia część Altiplano rozcięta jest głębokimi dolinami rzeki Apurimac. Pasma Andów Peruwiańskich są trudno dostępnym obszarem górskim, większość przełęczy leży na wysokości rzędu 4 800 – 5300 m n.p.m.
mały|Systemy górskie Peru