Ster 1 i 3 odpowiadał za kierunek lotu rakiety
Paliwo zasadnicze o symbolu TM-185 waga – 822 kg mieszanka frakcji ropy naftowej trikrizol – 4+0,5% (zapobiega krystalizacji wody w niskich temperaturach)
utleniacz AK-27I waga – 2919 kg stężony kwas azotowy – 69,8-70,2% czterotlenek diazotu – 24–28% woda – 1,3-2% sole glinu – nie więcej niż 0,01% jod – 0,12–0,16% (inhibitor)
paliwo rozruchowe TG-02 „Samin” „Tonka 250” waga – 30 kg, izomery ksylidyny – 50 +/-2% dietyloaminy i trietyloaminy techniczne – 50 +/-2% Woda – do 0,4%
Głowice 8F44 (wersja eksportowa miała symbol 8F44E) z ładunkiem konwencjonalnym. Waga 987 kg. Posiadała główny zapalnik kontaktowy który inicjował eksplozję po uderzeniu w ziemię. Powstały przy wybuchu krater miał 1,5–4 m głębokości i 12 m szerokości. Głowica była wyposażona też w zapalnik z czujnikiem barometrycznym – do inicjacji eksplozji powietrznej, oraz zapalnik awaryjny, który powodował wybuch głowicy w razie usterki rakiety.
8F14 (269a) z ładunkiem uranowym typu RDS-4 o mocy do 10 kt. Masa 989 kg. Była przechowywana w specjalnym kontenerze. Wymagała utrzymania temperatury w zakresie 5-35 °C.
8F14UT głowica szkolno-treningowa. Symulowała działanie głowicy 8F14.