Przypadek ten zachodzi na przykład wtedy, gdy elementy większe i mniejsze od mediany zajmują odpowiednio parzyste i nieparzyste pozycje tablicy, ponieważ są one porównywane dopiero w ostatnim przebiegu.
Wersja zaproponowana przez Pratta ma wprawdzie wyższą złożoność niż optymalne dla algorytmów sortowania opartych na porównaniach ale za to prowadzi do sieci sortującej o liczbie komparatorów tego samego rzędu, co sieć Batchera.
Zauważono, że średnio najmniej porównań elementów potrzeba, gdy ilorazy kolejnych odstępów leżą mniej więcej pomiędzy 2,2 a 2,3. Dlatego ciągi Gonneta i Baezy-Yatesa o ilorazie 2,2 i Tokudy o ilorazie 2,25 sprawdzają się w praktyce. Nie wiadomo jednak, dlaczego minimum przypada właśnie w tym miejscu. Zalecane jest też stosowanie odstępów o niskich największych wspólnych dzielnikach lub zgoła parami względnie pierwszych.
Pod względem średniej liczby porównań elementów najlepsze znane ciągi odstępów to ciąg 1, 4, 10, 23, 57, 132, 301, 701 i podobne, o wyrazach znalezionych doświadczalnie. Dalsze wyrazy optymalnych ciągów pozostają nieznane.