Narcyz Łopianowski ps. „Sarna”, „Komedia”, po wojnie Narcyz Sarna – Łopianowski vel Stanisław Wilczek (ur. 29 października 1898 w Stokach, zm. 21 czerwca 1984 w Vancouver) – rotmistrz Wojska Polskiego i major kawalerii Polskich Sił Zbrojnych, medalista międzynarodowych konkursów hippicznych, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, powstania warszawskiego, więzień NKWD i sowieckich łagrów, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari. Znajomość języków: niemiecki, rosyjski, angielski, białoruski. Zwykły Znak Spadochronowy nr 0209, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1556.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ignacego i Marii z domu Woronkow. Uczył się w szkole powszechnej w majątku Stoki, następnie w szkole średniej w Wilnie. Od października 1918 w plutonie szkolnym Samoobrony Wileńskiej Od listopada przydzielony do szwadronu zapasowego 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich w Białymstoku, w kwietniu 1919 w obronie Wilna, ranny w walce wręcz na bagnety.