Jan Budziszewski (ur. 24 czerwca 1904 w Karolinie w pow. Brześć, zm. 26 kwietnia 1994 we Wrocławiu) – pułkownik magister inżynier Wojska Polskiego.
Życiorys Uczęszczał do szkoły średniej. W 1920 roku wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej pod Warszawą, w składzie 5 pułku piechoty Legionów. Po wojnie zdemobilizowany jako niepełnoletni kontynuował naukę w gimnazjum. Po zdaniu matury w 1924 został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, gdzie przebywał do 1925. Po ukończeniu podchorążówki skierowany na dowódcę plutonu do 82 pułku piechoty w Brześciu. W latach 1925–1928 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie. 11 sierpnia 1927 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1927 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do kadry oficerów saperów z pozostawieniem w Oficerskiej Szkole Inżynierii na III rokuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 15 sierpnia 1927 roku, s. 248.. 27 października 1928 roku Prezydent RP nadał mu 33. lokatę wśród podporuczników ze starszeństwem z 15 sierpnia 1927 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 5..