Bagnet M5 został zaadaptowany przez United States Army w roku 1953, w celu zastąpienia starszych modeli stosowanych z karabinem M1 Garand. Produkowany był przez Aerial Cutlery, Jones & Dickinson Tool, Imperial Knife, Utica Cutlery oraz Columbus Milpar & Mfg do lat 60. XX wieku. Przechowywany był w pochwie M8A1.
Tło historyczne Podczas wojny w Korei bagnety M1 używane do tej pory z karabinem M1 Garand, były bardzo trudne do zdjęcia z karabinu w rękawicach. W rezultacie nowy bagnet M5 został zaprojektowany i wprowadzony w użytku w roku 1953. Konstrukcja nowego bagnetu została całkowicie zmieniona. W żadnym stopniu nie przypominała ona wcześniejszych modeli bagnetów, na których był wzorowany – M1905 czy M1. Bagnet M5 jest jedynym spośród bagnetów amerykańskich, który nie posiada jelca (części z otworem do nasadzenia na lufę), co sprawia, że jest podobny bardziej do noża bojowego niż do bagnetu.
Budowa Bagnet M5 posiada głownię o długości 17 cm, a długość całkowita wynosi 29 cm. Waży około 325 g. Ostrze z jednej strony jest zaostrzone na całej długości głowni, natomiast z drugiej tylko na odcinku około 7,6 cm, licząc od sztychu.