GórznoUrzędowa nazwa ustalona Zarządzeniem Nr 70 Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 marca 1954 r. w sprawie przywrócenia i ustalenia urzędowych nazw obiektów fizjograficznych Dolnego i Górnego Śląska (M.P. 1954 nr 38 poz. 516) (czasami jako Wzgórze Ernesta, niem. Ernestinenhöhe) – wzgórze o wysokości 304,9 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, na Obniżeniu Podsudeckim, w woj. dolnośląskim. Wzniesienie położone jest w południowo-zachodniej części Obniżenia Podsudeckiego, około 6 km na zachód od centrum Świdnicy.

Komisja Turystyki Górskiej Oddziału Ziemi Wałbrzyskiej PTTK uznała wzniesienie (stosując dlań nazwę Wzgórze Ernesta), za najwyższe wzniesienie na Obniżeniu Podsudeckim i zaliczyła go do Korony Sudetów Polskich. Jednak zgodnie z granicami Obniżenia Podsudeckiego przyjętymi w regionalizacji przez Jerzego Kondrackiego, region ten wznosi się znacznie wyżej, a najwyżej położone jego fragmenty leżą na wysokości ponad 400 m n.p.m.Polska – regionalizacja fizycznogeograficzna (w układzie dziesiętnym), mapa hipsometryczna w skali 1:1.250.000 będąca załącznikiem do książki J. Kondracki, Geografia fizyczna Polski, PWN, Warszawa 1978J. Kondracki, A.