Próby wyjaśnienia różnicy między zapachami enancjomerów karwonu zaowocowały stworzeniem koncepcji węchu jako "spektroskopu", wzorowanej na założeniach skaningowej spektroskopii tunelowej (Scanning Tunneling Spectroscopy, STS; zobacz – Skaningowy mikroskop tunelowy). Luca Turin przyjął, że między dwoma fragmentami cząsteczki białkowego receptora elektrony mogą przepływać wtedy, gdy znajdzie się między nimi fragment cząsteczki odoranta, o odpowiedniej charakterystycznej częstości oscylacji. W tej sytuacji zachodzi tunelowanie elektronu, czego następstwem są zmiany stanu receptora, ulokowanego w błonie komórkowej, i pobudzenie neuronu.
Za doświadczalne potwierdzenie hipotezy uznano wyniki eksperymentów dotyczących zapachu enancjomerów karwonu. Przyjęto wyjściowe założenia, że w przypadku: (+)-karwonu biologiczny spektroskop odbiera wszystkie charakterystyczne częstości oscylacji, co wywołuje wrażenie zapachu "kminkowego" (-)-karwonu względy przestrzenne uniemożliwiają wykrycie drgań grupy karbonylowej, bez których odbierany jest zapach "miętowy".