Zalescy mieli wprawdzie dwóch synów, Bohdana i Michała oraz dwie córki, Marię 1° voto Węglińską, 2° voto Jasieńską i Jadwigę Edwardową Marylską, wszyscy oni nie pozostawili jednak potomstwa, wobec czego i ta linia wygasła.
Pałac
Wkrótce po nabyciu Adampola, czyli tuż po 1820 r., Michał Trzeciak wzniósł tam zakrojony na wielką rezydencję pałac w stylu klasycystycznym.
Tak jak w wielu innych podobnych przypadkach, nie wiadomo, jaki architekt opracował jego projekt. W tradycji miejscowej przetrwało jedynie mniemanie, że był to ten sam nieznany z nazwiska Włoch, który budował pafac w niezbyt odległej Eliaszówce. Niestety, i on jest anonimowy. Pałac adampolski nie został zresztą zrealizowany w całkowitej zgodzie z planem. Miał on być bowiem budowlą ściśle symetryczną, złożoną z połączonych ze sobą w jedną całość trzech członów, to jest korpusu głównego i dwóch oficyn bocznych. Całość zaprojektowano wszakże w kształcie podkowy tak rozwartej, że oficyna lewa, z powodu bliskości brzegu stawu i spadku terenu, nie miała już gdzie stanąć. Wobec tego zmieniono projekt i zamiast drugiej oficyny wybudowano skrzydło od tyłu domu.