Święty Ludger (Ludgar), również: Liudger (Ludger) z Münster (ur. ok. 742 w Utrechcie, zm. 26 marca 809 w Billerbecku) – misjonarz, apostoł Fryzów, Danii i Westfalii, pierwszy biskup Minigardefordu (obecnie Münster), święty Kościoła katolickiego i ewangelickiego.

Żywot świętego Ludger urodził się we Fryzji pod panowaniem Franków, w rodzinie szlacheckiej rodem z Frankonii. Był najpierw uczniem szkoły przyklasztornej założonej przez Bonifacego-Winfrida, której przełożonym był św. Grzegorz. Został jego uczniem a w późniejszym okresie życia autorem jego biografii. Z polecenia Grzegorza udał się do Yorku (767-772), gdzie zdobywał dalszą wiedzę i został ordynowany na diakona. Jego nauczycielem i przyjacielem został bł. Alkuin.

Po ukończeniu studiów w 773 wrócił do Utrechtu i nauczał w szkole przyklasztornej. W 777 przyjął święcenia kapłańskie z inicjatywy oraz z rąk następcy i krewnego św. Grzegorza, św. Alberyka (+784) i podjął się pracy misyjnej. Jako misjonarz głosił Ewangelię przede wszystkim wśród Fryzów, ale również Sasów, szerząc chrześcijaństwo pośród pogan. Wybudował kilka kościołów, w tym w Dokkum ku czci św. Bonifacego. Trwające w tym czasie podboje Westfalii przez Karola Wielkiego spowodowały powstanie Sasów i zmusiły Ludgera do opuszczenia kraju (784).