Powstanie Białego Lotosu – chłopskie powstanie w północno-zachodnich Chinach w latach 1796–1805, wywołane przez Stowarzyszenie Białego Lotosu, millenarystyczną sektę buddyjską; kończy okres świetności dynastii Qing.
Tło i przyczyny Pod koniec panowania cesarza Qianlonga, dynastia Qing osiągnęła szczyt potęgi, co potwierdziły m.in. zwycięstwa nad Dżungarami w kotlinie Dżungarskiej, w Xinjiangu. W Chinach Właściwych struktura militarna była jednak dość słaba, oparta na powiatowych garnizonach wojsk Zielonego Sztandaru i chorągwi mandżurskich, nieposiadających realnej kontroli nad terenami wiejskimi. Wykorzystując niezadowolenie społeczne, charyzmatyczni przywódcy byli w stanie poderwać ludzi do walki, jak Wang Lun w 1774 w Szantungu. Słabość państwa była szczególnie dotkliwa na górzystych, ubogich terenach pogranicza prowincji, jak np. między Syczuanem, Henan i Shaanxi. Na obszarach tych władzę sprawowali lokalni urzędnicy i naczelnicy wiosek, a często także przemytnicy soli i bandyci grasujący na szlakach handlowych.