Porwanie córek Leukippa – obraz autorstwa flamandzkiego malarza Rubensa, wykonany przy współudziale ucznia Antona van Dycka, który namalował konia. Obraz jest różnie datowany przez badaczy, którzy czas jego powstania sytuują w drugim dwudziestoleciu XVII wieku (np. w latach 1615–1618M. D. Carroll, The Erotics of Absolutism: Rubens and the Mystification of Sexual Violence, „Representations” nr 25 (zima 1989), s. 3., 1619–1620).
Opis Obraz poświęcony jest wydarzeniu z życia Dioskurów, zrodzonych z Ledy. Jeden z nich, Kastor, był śmiertelnym synem króla Spartan Tyndareosa, drugi, Polluks (Polideukes), był nieśmiertelny dzięki boskiemu ojcu Zeusowi. Historia opowiada o nierozłączności braci i o porwaniu córek ich wuja Leukipa (Leukippos), Ilairy (Hilajra, Hilaejra) i Febe (Fojbe). Obie siostry miały wyjść za mąż za Idasa i Linkeusa. Podczas porwania wywiązała się walka pomiędzy dwiema parami braci, w wyniku której zginął Kastor. Nieśmiertelny Polluks zapragnął połączyć się z bratem w krainie śmierci i poprosił ojca Zeusa o umożliwienie mu tego. Pan Olimpu nie zgodził się na prośbę syna, ale postanowił, iż Dioskurowie razem będą spędzać dnie na przemian w Podziemiu i na Olimpie.