Chorował na szpiczaka, zmarł w 1979 roku.
Należał do Bydgoskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Neurologicznego.
Żonaty z Walentyną Lachowicz. Mieli troje dzieci: Olgierda (1933), Witolda (1937) i Kazimierza (1944).
W jego dorobku naukowym Baniewicza znajdują się prace poświęcone neurologii, psychiatrii i neuropatologii. Był autorem monografii poświęconej chorobom zakaźnym układu nerwowego, wydanej jako IV tom podręcznika chorób zakaźnych pod redakcją Stanisława Wszelakiego. Rozprawę habilitacyjną poświęcił tzw. odruchom osiowym.
Wybrane prace Die Achsenreflexe (Mittelflächenreflexe). (1965) A New Sternal Reflex in Cases of Severe Cerebral Damage. Br Med J. 2(5268), s. 1675–1678 (1961).
Przypisy
Bibliografia Cichosz A. Wybitny neurolog bydgoski Napoleon Baniewicz (1904–1979). Promocje Pomorskie 11, s. 14–15 (2000).
Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy neurolodzy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1979