Kolejnym ważnym elementem zdobnictwa była linia: prosta lub krzywa, pokrywająca płaszczyzny wyrobów w różnym układzie. W zależności od postaci: spirala, zygzak itp. symbolizuje wodę, chmury i błyskawice.
Z kultem przodków związane są przedmioty wykonane z jadeitu i nefrytu. Sześć przedmiotów, tzw. sześć świętych nefrytów (szeroki pierścień z otworem w środku bi – symbol pierwiastka żeńskiego; tuba o zewnętrznym przekroju w kształcie kwadratu i wewnętrznym w kształcie koła cong – symbol pierwiastka męskiego; cztery symbole stron świata, identyfikowane z czterema porami roku) ułożonych w grobowcu w ustalonej rytuałem kolejności miało zapewnić zmarłemu zachowanie ładu w zaświatach.
Oprócz brązów wykorzystywanych w kulcie przodków, ok. 1000 p.n.e. pojawiły się naczynia z napisami mówiącymi o okolicznościach ich powstania. Często było to nadanie lenna, awans itp. W tym czasie pojawił się po raz pierwszy przy imieniu władcy przydomek Syn Nieba (okres przejęcia władzy przez dynastię Zhou. Nie zmieniły się zwyczaje, formy sztuki. W rytuałach dominującą rolę zaczęły odgrywać symbole Nieba (w okresie wcześniejszym były to symbole Ziemi). Około 900 p.n.e. nastąpiły również zmiany w motywach dekoracyjnych na brązach (symbole zostają zastąpione ornamentem w postaci plecionki i innych prostych wzorów).