Amyntas nie odwdzięczył się swojemu dobroczyńcy. Opuścił stronnictwo Antoniusza przed bitwą pod Akcjum w 31 roku Przeszedł na stronę Oktawiana, przyszłego cesarza rzymskiego. Ten pozwolił mu zachować władzę w Galacji oraz ofiarował mu dodatkowe terytoria. Amyntas otrzymał wówczas leżącą na południu kilka okręgów Pamfilii oraz Likaonię (Strabon napisał, że otrzymał on te terytoria od Marka Antoniusza, co jest pomyłką). Oktawian pozwolił mu prowadzić działania wojenne na leżące w Izaurii księstwa Derbeę i Larandę, celem aneksji do swego państwa. Amyntas po wypędzeniu tyrana Derbei Antypatra Derbetesa, na krótko przed jego śmiercią, zajął jego ziemie. Uzyskał także dostęp do Morza Śródziemnego, dzięki otrzymaniu od Oktawiana przybrzeżnej Cylicji Trachejskiej, poza okręgiem wokół Olby, odebranej Ptolemeuszowi Filadelfowi, synowi królowej egipskiej Kleopatry VII i Antoniusza. Głównym źródłem bogactwa Galacji była hodowla zwierząt. Amyntas czerpał część swych dochodów z 300 stad.