W 1932 roku klub wrócił do nazwy Sportivo, zajmując w lidze 16. miejsce. W 1933 roku było 13. miejsce, a przedostatnie, 22. miejsce w 1934 roku oznaczało spadek z ligi. W późniejszym okresie klub zmienił nazwę na Club Deportivo Buenos Aires, jednak już nigdy nie wrócił do najwyższej ligi Argentyny.
W ciągu 15 sezonów spędzonych w pierwszej lidze Sportivo rozegrał 411 meczów, wygrywając 134 mecze, remisując 90 meczów i przegrywając 187 meczów. Klub uzyskał łącznie 358 punktów, zdobył 522 bramki i stracił 637 bramek.
Klub Sportivo wystawił dwóch piłkarzy do składu reprezentacji Argentyny na turniej Copa América 1929, gdzie Argentyna zdobyła tytuł mistrza Ameryki Południowej. Byli to Rodolfo Orlandini i Carlos Desiderio Peucelle. Także dwóch piłkarzy klubu było w składzie reprezentacji na finały mistrzostw świata w 1934 roku - Ernesto Albarracín był rezerwowym w meczu ze Szwecją, a Arcadio López pełnił rolę kapitana reprezentacji narodowej. Także inny piłkarz klubu Sportivo, Federico Wilde, brał udział w mistrzostwach z 1934 roku, jednak w klubie Sportivo grał kilka lat później, gdy Sportivo był już klubem drugoligowym.
Linki zewnętrzne RSSSF - lista klubów argentyńskich Historia futbolu argentyńskiego (futbolafa.tripod.com)
Kategoria:Kluby piłkarskie w Buenos Aires Kategoria:Nieistniejące argentyńskie kluby piłkarskie Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1910