Północną część kraju to nizina nadbrzeżna, która jest częścią Niziny Gujańskiej. Obszar ten zbudowany jest z osadów morskich i rzecznych. Tereny te są wybitnie nizinne do 100 m n.p.m. i w obrębie ujść rzek silnie zabagnione.
Środkowa część Gujany lekko się podnosi na wysokości 150–300 m n.p.m. a jej południową część zajmują północno-wschodnie stoki Wyżyny Gujańskiej z najwyższym wzniesieniem kraju Bellevue de I'Inini (851 m n.p.m.). Na samym południu ciągnie się pasmo niskich gór – Serra de Tumucumaque wysokich na ponad 900 m n.p.m. Najwyższe wzniesienia tych gór leżą poza granicami Gujany Francuskiej.
Linia brzegowa jest wyrównana, praktycznie pozbawiona wszelkich zatok i półwyspów, jedynie na samym wschodzie znajduje się estuarium rzeki Oyapock. Gujana Francuska ma kilkanaście niewielkich przybrzeżnych wysepek, przeważnie niskich do 30 m n.p.m.: archipelag Îles du Salut i Ilet la Mère. Wybrzeże jest niskie, przeważnie namorzynowe i zabagnione. W niektórych miejscach, szczególnie na terenach zamieszkanych, występują plaże, będące atrakcją turystyczną kraju.
thumb|240px|Wodospad Voltaire'a