Struktura organizacyjna Etatowa struktura dywizji pancernej w połowie 1940 roku: dowództwo dywizji według etatu 010/10 – 183 żołnierzy, dwa pułki czołgów, każdy według etatu 010/16 – 2 038 żołnierzy, 52 czołgi ciężkie, 103 czołgi średnie, 27 czołgów chemicznych (miotaczy ognia), 9 czołgów lekkich, 17 średnich samochodów pancernych, 6 lekkich samochodów pancernych, pułk zmotoryzowany według etatu 010/15 – 3 280 żołnierzy, 5 średnich samochodów pancernych, 12 lekkich samochodów pancernych, 4 armaty kalibru 76 mm, 27 moździerzy 50 mm, 18 moździerzy 82 mm, pułk artylerii haubic według etatu 010/17 – 1 098 żołnierzy, 12 haubic 152 mm, 13 haubic 122 mm, batalion rozpoznawczy według etatu 010/11 – 414 żołnierzy, 19 czołgów BT, 12 średnich samochodów pancernych, 6 lekkich samochodów pancernych, batalion łączności 010/12 - 287 żołnierzy, 1 czołg ciężki, 4 czołgi średnie, 7 czołgów BT, 5 średnich samochodów pancernych, 5 lekkich samochodów pancernych, dywizjon artylerii przeciwlotniczej według etatu 010/14 – 283 żołnierzy, 12 armat przeciwlotniczych 37 mm, batalion pontonowo - mostowy według etatu 10/19 – 361 żołnierzy, transportowy batalion samochodowy według etatu 010/977 – 291 żołnierzy, batalion remontowy według etatu 010/976 – 179 żołnierzy, batalion medyczno-sanitarny według etatu 5/79 – 25 żołnierzy (etat pokojowy),
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dywizje pancerne (ZSRR) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.