Po zakończeniu II wojny światowej (był podczas niej bramkarzem niemieckiego zespołu Germania) kontynuował piłkarską karierę. 1 września 1946 zagrał w wygranym 5:3 meczem eliminacji Mistrzostw Polski z Pomorzaninem Toruń. W kolejnych dwóch grach eliminacyjnych oraz meczach rundy finałowej występował jednak rywal Mrugały, 24-letni Marian Przewięda. W roku 1947 podstawowym bramkarzem AKS Chorzów był już z powrotem Mrugała - wystąpił we wszystkich 18 meczach eliminacyjnych (dwukrotnie będąc w trakcie gry zmienianym przez Konrada Kasprzaka) oraz 3 z 4 gier rundy finałowej (raz zagrał Kasprzak). W roku 1948 powróciła liga piłkarska, złożona początkowo z 14 zespołów, wśród których oczywiście nie zabrakło miejsca dla chorzowskich "amatorów". Roman Mrugała zagrał w 17 z 26 meczów, a oprócz niego bramki AKS strzegli również Marian Przewięda (8 meczów), Gerard Major (3 razy zmieniał w trakcie gry Mrugałę) oraz Leon Hajduk (1 mecz). W sezonie 1949 podstawowym bramkarzem AKS Chorzów był Antoni Janik, zaś Mrugale przyszło pełnić rolę rezerwowego. Mimo to wystąpił w 4 z 22 spotkań (raz zagrał cały mecz, dwa razy zmienił Janika, a raz zmienił go Hajduk). Zaledwie raz wybiegł na boisko Mrugała w trakcie sezonu 1950 - miało to miejsce w meczu 12 kolejki, rozegranym w Chorzowie 6 sierpnia meczu z Lechem Poznań (2:3).