Szkoła wywiadowczo-dywersyjna Abwehry w Luckenwalde – niemiecki ośrodek wywiadowczy Abwehry podczas II wojny światowej
Ośrodek został utworzony w Luckenwalde w listopadzie 1941 r. Mieścił się przy Oflagu-III A. Był podporządkowany bezpośrednio Oddziałowi Abwehr-II, prowadzącemu działalność wywiadowczą za granicami Niemiec. Na czele szkoły stanął mjr Andreas Mayer-Mader, następnie kpt. Kupper i na końcu kpt. Morozow. Szkolono w niej agentów-dywersantów i radiowców, którzy mieli być przerzuceni przez linię frontu zarówno na bliskie, jak też dalekie tyły Armii Czerwonej. Byli oni werbowani w obozach jenieckich dla czerwonoarmistów, a także w późniejszym okresie spośród żołnierzy oddziałów kolaboranckich. Jeden kurs obejmował od 100 do 250 ludzi. Okres szkolenia trwał od 2 tygodni do miesiąca. Kursanci byli podzieleni ze względu na narodowość na grupy po 30-40 osób. Radiowcy przechodzili tylko początkowe przeszkolenie, po czym przenoszono ich do szkoły wywiadowczej w Sulejówku pod Warszawą. Szkolenie dywersyjne obejmowało poznanie obchodzenia się z materiałami wybuchowi i różnymi typami broni. Ćwiczenia terenowe odbywały się na poligonie pod Brandenburgiem. Raz lub dwa razy w tygodniu odbywały się 15- lub 30-kilometrowe forsowne marsze. Podczas odpoczynku duży nacisk był kładziony na antysowiecką propagandę.