Gudrun Burwitz poświęciła się pielęgnowaniu pamięci o ojcu. Mieszkała w domu starców koło MonachiumLeben in Jerusalem: Die Naziprinzessin Gudrun Burwitz.. Była zaangażowana w pomoc i wspieranie byłych nazistowskich funkcjonariuszy III Rzeszy w ramach organizacji Cicha Pomoc (Stille Hilfe). Była aktywna od 1951 roku. Wspierała m.in. Antona Mallotha, Klausa Barbiego, Ericha Priebke, oskarżonych w procesie załogi Majdanka oraz Ernę WallischCicha Pomoc dla nazistów, „Gazeta Wyborcza” 2007..
Przyczyniła się także do założenia w 1952 roku młodzieżowej organizacji , zakazanej przez rząd niemiecki w 1994 roku. Przyjaźniła się z holenderską prawicową działaczką – żoną Rosta van Tonningena. Brała udział w spotkaniach weteranów SS, organizowanych przez karyncką FPÖ. Sponsorowała również stale działalność młodych ruchów neonazistowskich.
Oliver Schröm w swojej książce opisującej działalność Cichej Pomocy nazwał Burwitz „olśniewającą nazistowską księżniczką posiadającą status bóstwa dla tych, którzy wierzą w stare, dobre czasy”Gudrun Burwitz und die „Stille Hilfe”: Die schillernde Nazi-Prinzessin Artykuł w Tagespiegel (2001).Córka Himmlera wspiera hitlerowskich zbrodniarzy, „Polska. The Times” 2010..