Płynność ruchu polepszyła się dzięki zastosowaniu opon M-154 od WAZ-2102, zamiast poprzednich M-100.
Moskwicz 2734 zastąpił poprzedni model w produkcji między styczniem a marcem 1976. Wkrótce jednak zaprzestano ich masowej produkcji (według niektórych publikacji, w 1981), gdyż bardziej praktyczny i chętnej kupowany okazał się furgon IŻ 2715, z wyższym dachem, produkowany na bazie konstrukcji Moskwicza 412 przez zakłady Iżmasz. Furgony w ZSRR nie były sprzedawane dla prywatnych odbiorców, lecz jedynie dla gospodarki narodowej (państwowe przedsiębiorstwa, sklepy, usługi, organizacje itp.), a od 1975 do 1986 roku istniał zakaz rejestrowania takich samochodów prywatnych. W stosunku do IŻ 2715, Moskwicz miał mimo to pewne zalety, jak nowocześniejszą konstrukcję, lepsze warunki przewożenia niektórych produktów dzięki bardziej hermetycznemu przedziałowi bagażowemu i większej płynności jazdy, oraz mniejsze zużycie paliwa dzięki lepszej aerodynamice. Spadający popyt spowodował, że zakłady AZLK produkowały większe liczby cieszących się uznaniem wśród użytkowników prywatnych samochodów kombi, kosztem furgonów. W latach 80. furgony oficjalnie nie były wycofane z programu produkcyjnego, lecz produkowano jedynie ich niewielkie partie, częściowo dla potrzeb wewnątrzzakładowych.