Stefan Golędzinowski ps. Golski, Mucha, Smoleński (ur. 4 stycznia 1903 w majątku Brudzice, zm. 4 listopada 1980 w La Placie) – oficer broni pancernych, w powstaniu warszawskim dowódca batalionu „Golski”.
Życiorys Syn Feliksa agronoma i Zofii z domu Lembke. Od 1913 uczył się II Gimnazjum Męskim w Wilnie. We wrześniu 1919 przerwał naukę w Wilnie wstępując ochotniczo do wojska. Służył jako kanonier, a następnie bombardier w 18 pułku artylerii ciężkiej. Był ranny pod Grodnem i w październiku 1920 został urlopowany. Od grudnia 1920 wznowił naukę w Państwowym Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Kielcach, gdzie w czerwcu 1923 otrzymał świadectwo dojrzałości. Podczas nauki w Kielcach był komendantem hufca ZHP, oraz ukończył – zorganizowany przez siebie – kurs wojskowy dla harcerzy w batalionie zapasowym 4 pułku piechoty Legionów.