− japoński żołnierz, podporucznik Cesarskiej Armii Japońskiej, znany z pozostania w ukryciu przez 29 lat po zakończeniu wojny.
Życiorys Urodził się 19 marca 1922 roku w Kamekawa (obecnie Kainan) w prefekturze Wakayama. Do armii trafił w 1942 roku. Był szkolony w filii szkoły wywiadu wojsk lądowych, specjalizującej się w sabotażu i dywersji. Kurs ukończył 17 grudnia 1944 roku, a 26 grudnia został skierowany do 8 Dywizji Piechoty, stacjonującej na filipińskiej wyspie Lubang. Jego zadaniem było maksymalne utrudnianie Amerykanom lądowania na wyspie. Przed wyjazdem jego przełożony, major Yoshimi Taniguchi, kategorycznie zabronił mu poddawania się wrogowi, jak i popełnienia samobójstwa.
thumb|left|Hirō Onoda ze swoim młodszym bratem Shigeo, ok. 1944 Na Lubang japońska armia podjęła nieudaną próbę powstrzymania amerykańskiej inwazji. Opór nie powiódł się m.in. z powodu niemożności wypełnienia przez Onodę otrzymanego rozkazu wysadzenia w powietrze portu i lądowiska, co uniemożliwili mu zastani na Lubang oficerowie. Amerykańskie wojska wylądowały na Lubang 28 lutego 1945 roku i bez większych problemów złamały japoński opór. Japońskie oddziały zostały rozbite, jedynie kilkunastu żołnierzy zdołało uniknąć śmierci lub niewoli i zbiec w góry w małych grupach z zamiarem oczekiwania na odsiecz.