Portret Jana Sixa – obraz Rembrandta Harmenszoona van Rijn namalowany w 1654 roku. Prezentowany jest w amsterdamskiej kolekcji Jana Sixa, który był jednym z przyjaciół malarza z Lejdy. Przykład malarstwa portretowego, gdzie Rembrandt eksperymentował fakturę powierzchni obrazu z użyciem impastów.
Na ciemnym tle ukazany został Jan Six odziany w bogaty szlachecki strój. Rembrandt ukazał modela en trois quarts, utrwalił moment ruchu. Six zakłada rękawiczki. Rembrandt malując ten obraz położył nacisk na ukształtowanie powierzchni obrazu. W późnej fazie twórczości artysta podejmuje się eksperymentów nad fakturą. Na dłoniach, rękawicach i cynobrowym płaszczu użył ekspresyjnych pociągnięć pędzla nakładając na powierzchnię gęstą farbę. Używają brunatnych tonacji namalował ozdobioną guzikami i frędzlami togę, która dzięki jednokierunkowym duktom optycznie wysmukla sylwetkę postaci. W sposób zróżnicowany potraktował oba mankiety, zastosował dla każdego z ich odmienną fakturę i kierunki duktów pędzla.