Dyrekcję Lasów Państwowych, Izbę Kontroli Rachunkowej Ministerstwa Poczt i Telegrafów, Okręgowy Urząd Skarbowy, powiatowy Inspektorat Szkolny oraz Inspektorat Pracy.
W okresie okupacji hitlerowskiej w budynku umieszczono urzędników reaktywowanej rejencji bydgoskiej w obrębie Okręgu Gdańsk-Prusy Zachodnie.
Po wyzwoleniu Bydgoszczy, w marcu 1945 r. w budynku ulokowano Pomorski Urząd Wojewódzki. Odtąd był on bez przerwy siedzibą polskich władz wojewódzkich. Od 1945 do 1950 mieścił się tu Urząd Wojewódzki Pomorski, w latach 1950–1975 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej (tzw dużego województwa bydgoskiego), 1975-1998 Urząd Wojewódzki i Sejmik Samorządowy Województwa Bydgoskiego, a po reformie administracyjnej od roku 1999 jest siedzibą Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego.
W latach 60. XX wieku siedzibę urzędu rozbudowano o poboczne budynki, połączone łącznikami z obiektem centralnym. Były to: sala konferencyjna (1960-1963), wzniesiona na zapleczu budynku zabytkowego, według projektu inż. arch. Tadeusza Czarniawskiego, budynek stojący wzdłuż ul. Konarskiego, zbudowany w latach 1962-1965 według projektu arch. J. Jerki, czternastokondygnacyjny biurowiec na rogu ul. Jagiellońskiej i Konarskiego, zbudowany w latach 1966-1969 według projektu inż.