Rafaił Iljicz Bekker (Chrienow), ros. Рафаил Ильич Беккер-Хренов (ur. w 1904 r. we wsi Nowosokolniki w guberni twerskiej, zm. po 1955 r. w ZSRR) – radziecki funkcjonariusz wojsk służb bezpieczeństwa (porucznik), współpracownik SD, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie komendant szkoły wywiadowczej Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji w Marienbadzie podczas II wojny światowej.
Życiorys Od 1919 r. pełnił funkcję kuriera komendanta wojskowego stacji kolejowej Nowosokolniki. Zajmował się też ochroną transportów kolejowych. W 1920 r. wstąpił do służb bezpieczeństwa Rosji sowieckiej. Został agentem CzeKa na stacji kolejowej Wielkie Łuki. Następnie został zastępcą dowódcy oddziału siebieżskiego zarządu głównego ochrony pograniczej OGPU. Pod koniec lat 20. ukończył leningradzką szkołę wojskową, po czym objął funkcję szefa oddziału specjalnego w wojskach ochrony pogranicza OGPU. Od 1938 r. służył w moskiewskiej dywizji specjalnego przeznaczenia NKWD.