Samotność długodystansowca () – brytyjski dramat obyczajowy z 1962 roku w reżyserii Tony’ego Richardsona, zrealizowany na podstawie opowiadania Alana Sillitoego pod tym samym tytułem z 1959 roku.
Zaliczany do nurtu twórczości „młodych gniewnych” w powojennej kinematografii brytyjskiej. Filmowy debiut aktorski Toma Courtenaya. Zdjęcia kręcono w angielskim hrabstwie Surrey (Ruxley Towers w wiosce Claygate).
Fabuła Opowieść o przejściach pochodzącego z niepełnej rodziny robotniczej, zbuntowanego 18-latka, który dokonuje kradzieży z włamaniem do piekarni i w następstwie tego trafia do zakładu poprawczego dla młodocianych (borstalu). Colin od początku ma tam problemy z dostosowaniem się do panującej dyscypliny i podporządkowaniem się zwierzchnictwu. Jako utalentowany biegacz zwraca jednak uwagę dyrektora zakładu, w którego programie reedukacyjnym zajęcia sportowe odgrywają istotną rolę. Ten proponuje mu udział w lekkoatletycznych zawodach z uczniami sąsiedniej szkoły publicznej i pokonanie w biegach tamtejszego czempiona, co w efekcie ma spowodować wcześniejsze zwolnienie. W trakcie długodystansowego biegu bohater wysuwa się na prowadzenie, zyskując nad rywalem przewagę, przy której może być pewien zwycięstwa.