– japoński krążownik ciężki, od którego nazwę wziął cały typ. Nazwa pochodzi od góry Myōkō w prefekturze Niigata, na wyspie Honsiu.
Budowę okrętu rozpoczęto 25 października 1924 w stoczni w Yokosuce. Wodowanie odbyło się 16 kwietnia 1927, a wcielenie do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej miało miejsce dnia 31 lipca 1929.
Wyporność W związku z podpisaniem w 1922 roku traktatu waszyngtońskiego, który wyznaczał limity wypornościowe dla poszczególnych klas okrętów, krążownik można uznać za jeden z najcięższych krążowników swojego okresu. W tamtym okresie sygnatariusze traktatu zobowiązani byli przestrzegać limitów traktatowych, ograniczających wielkość krążowników do 10 000 ton standardowych i artylerii głównej do kalibru nie przekraczającego 203 mm. W przypadku „Myōkō” wyporność standardowa wynosiła 13 500 ton, choć oficjalnie podawano 9300 ton.
Uzbrojenie Uzbrojenie główne składało się z 10 dział 203 mm, osadzonych w 5 wieżach (A, B, C, D, E), z czego trzy znajdowały się na dziobie, podobnie jak na pancernikach typu Nelson, oraz dwie wieże na rufie. Wieże B i D znajdowały się w superpozycji.