Konwój ONS-92 – aliancki konwój morski podczas II wojny światowej.
Tło Po katastrofalnym w skutkach polowaniu na konwój HG-76 w grudniu 1941 roku (utrata 4 z 10 biorących udział w ataku U-Bootów) Karl Dönitz, dowódca niemieckiej floty podwodnej, wydał rozkaz o tymczasowym wstrzymaniu ataków na konwoje. Większość U-Bootów została wysłana do niechronionych wybrzeży amerykańskich. Jednak wraz ze wzmocnieniem obrony i jej lepszą organizacją, zrezygnowano z planów ataku na ważne konwoje płynące z północnych Stanów Zjednoczonych i Kanady. Przez sześć miesięcy, do czasu ataku „wilczego stada” Hecht na konwój ONS-92 w maju 1942 roku, nie doszło do żadnych większych bitew morskich.
Bitwa U-569 odnalazł konwój ONS-92 11 maja 1942 roku i naprowadził na niego kolejne okręty: U-94 i U-124. Podczas nocnego ataku U-124 zatopił w dwóch podejściach cztery frachtowce; U-94 storpedował jeden statek. Następnej nocy zaatakowały te same okręty, ale tylko U-94 udało się zatopić dwa statki. Atak U-406 zakończył się niepowodzeniem z powodu wadliwej torpedy. Eskorta konwoju wykazała się niekompetencją;