Juliusz Franciszek Leo (ur. 15 września 1861 w Stebniku, zm. 21 lutego 1918 w Krakowie) – polityk galicyjski, ekonomista, prawnik, prezydent Krakowa, Prezes Koła Polskiego, przewodniczący Naczelnego Komitetu Narodowego w 1914 rokuDo Narodu Polskiego! Polacy! W Krakowie, dnia 16 sierpnia 1914. Parlamentarne Koło Polskie, [b.n.s].
Życiorys Był synem nadradcy górniczego Juliusza Lea (1817–1878, nadzarządca C. K. Zarządu Saliny w WieliczceKawaler papieskiego Orderu św. Grzegorza. Kawaler rosyjskiego Orderu św. Stanisława II klasy. Honorowy obywatel Wieliczki. członek korespondencyjny Geologicznego Instytutu Państwowego. Do około 1878. ) i Krystyny z Holztragerów (1827–1904). Wraz z rodzicami przeprowadził się do Wieliczki.
W 1879 zdał maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W latach 1879–1883 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, otrzymując w tych latach stypendium „Najjaśniejszego Pana” (tj. cesarza Franciszka Józefa). 20 czerwca 1884 uzyskał stopień doktora praw. Podczas studiów, po śmierci ojca, pozostawał pod opieką starszego brata Artura Leo (ur. 1853), także doktora praw UJ. W latach 1885–1887 studiował ekonomię w Berlinie.