Pierwszy etap działalności grupy warszawskiej można nazwać przygotowawczym i określić jako kształcenie kadr. W latach 1918–1929 Łukasiewicz wraz z Leśniewskim przede wszystkim prowadzili wykłady, publikując stosunkowo niewiele. Ich talenty wykładowców i zdolności organizacyjne Łukasiewicza oraz fakt, że logika matematyczna była w owym czasie w Polsce osobną dziedziną nauki wytworzyły coś na kształt kultu logiki: słowom Tarskiego „religia dzieli ludzi, logika ich łączy” wtórowały słowa Łukasiewicza „logika jest moralnością myśli i języka”.

Lwów Tymczasem we Lwowie Twardowski i Ajdukiewicz kontynuowali prace badawcze i kształcenie uczniów. Ich uczniami z tego okresu byli między innymi: Izydora Dąmbska, Maria Kokoszyńska, Henryk Mehlberg, Zygmunt Schmierer, Stefan Swieżawski, Stefan Baley, Walter Auerbach, Leopold Blaustein, Eugenia Blaustein (z domu Ginsberg), Seweryna Łuszczewska-Rohmanowa, Halina Słoniewska, Tadeusz Witwicki, Wacław Bednarowski. Współpracowała z nimi grupa katolickich filozofów skupiona w tak zwanym Kole Krakowskim z Janem Salamuchą i Józefem Marią Bocheńskim na czele. Wysoki poziom uprawiania filozofii we Lwowie sprawił, że w latach 30.