Stopień wymaganego zaufania można zredukować kosztem zwiększenia złożoności architektury systemu. Podpis w obecnych uregulowaniach prawnych nie może być stosowany jako podpis kwalifikowany. Schemat obecnie na etapie pomysłu teoretycznego: brak dojrzałych rozwiązań komercyjnych lub o otwartym kodzie źródłowym.
Mechanizmy podpisu w schemacie z mediatorem Schemat podpisu z mediatorem przedstawimy na przykładzie algorytmu mRSA. Zakładamy poniżej, że w schemacie mRSA klucze generowane są w scentralizowany sposób przez zaufaną trzecią stronę, tzw. dilera kluczy. Innym podejściem jest generowanie kluczy w sposób rozproszony tak, że żaden z wykonawców algorytmu generowania kluczy nie zna klucza prywatnego (lub równoważnie, nie zna rozkładu modułu RSA na czynniki).
Przypomnijmy, że dla zwykłego RSA mamy następujące parametry przypisane do użytkownika klucz publiczny składający się z pary liczb gdzie jest iloczynem dwóch dużych liczb pierwszych (rozkład na czynniki musi pozostać tajny), jest względnie pierwsze z klucz prywatny Klucz publiczny jest kluczem weryfikacji podpisu, zapisanym w certyfikacie użytkownika Klucz prywatny służy do generowania podpisu.