Przez dwa i pół roku (od marca 1940 aż do przeniesienia na stanowisko instruktorskie w Bramcote) prowadził dziennik, który staraniem jego bratanka Piotra został wydany drukiem przez IPN w roku 2010.

Od końca listopada 1942 do początków lutego 1943 przeszedł szkolenia w Central Navigation School w Cranage, potem (od kwietnia) trzymiesięczny kurs w Elementary Flying Training School w Hucknall, a następnie również trzymiesięczne szkolenie w Secondary Flying Training School w Newton, po którym – 20 września 1943 – otrzymał odznakę pilota. Pomimo to nie rozpoczął drugiej tury lotów bojowych i pozostał na stanowisku instruktora nawigacji. W szkolnictwie lotniczym pozostał aż do końca wojny, pracował w nim także jeszcze przez rok po wojnie (okazjonalnie odbywał loty transportowe na Daleki Wschód, m.in. do Rangunu), awansując (1 stycznia 1946) na stopień majora. Wcześniej (w maju 1945) Aleksander Chełstowski ożenił się z Anną Orleańską.