Sachsen, Hans Scharoun Dom towarowy Schocken w Chemnitz, Erich Mendelsohn – wyoblona elewacja o poziomych podziałach zakończona jest pionowymi akcentami przeszleń klatek schodowych. Ewangelicki Kościół Pamięci cesarza Wilhelma I w Berlinie, Egon Eiermann, 1963 – dobudowa betonowo-szklanego pawilonu i wieży odbyła się przy zachowaniu zniszczonego w wojnie kościoła w stanie ruiny. Nowa Galeria Narodowa w Berlinie, Ludwig Mies van der Rohe, 1963–1969 – wolno stojący budynek przy Forum Kultury. Na granitowym cokole, mieszczącym właściwe pomieszczenia muzealne i techniczne wznosi się jednoprzestrzenna, całkowicie przeszklona hala, w której niekiedy organizuje się wystawy czasowe. Jej potężny dach w postaci stalowego rusztu blachownic spoczywa na ośmiu słupach-kolumnach, wycofanych z narożników. Z tyłu do cokołu przylega sunken garden, służący wystawom rzeźby.
Główni przedstawiciele modernizmu w Niemczech Pierwsze pokolenie Peter Behrens Max Berg Alfred Grenander Hermann Muthesius Hans Poelzig Drugie pokolenie Walter Gropius Hugo Häring
Ernst May Hannes Meyer Erich Mendelsohn Ludwig Mies van der Rohe Adolf Rading Hans Scharoun Bruno Taut Max Taut Trzecie i czwarte pokolenie Paul G. R.