Czesław Tymoteusz Małyszewicz (ur. 6 lutego 1876 w Korytnicy, zm. 8 lipca 1929 w Wejherowie) − inżynier mechanik, oficer Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego, w niepodległej Polsce pracownik Urzędu Marynarki Handlowej, później Urzędu Morskiego w Gdyni.
Życiorys Czesław Małyszewicz pochodził ze szlacheckiej, osiadłej w guberni siedleckiej, rodziny Teodora (1847−1922), powstańca styczniowego, i Józefy z Baczewskich (1846−1922). Ukończył studia na wydziale mechanicznym Instytutu Technologicznego im. Mikołaja I w Petersburgu. W 1903 roku, po zaliczeniu egzaminów w Morskiej Szkole Inżynierskiej w Kronsztadzie, został zaliczony do korpusu inżynierów mechaników marynarki wojennej. W latach 1903−1907 służył jako mechanik okrętowy na krążowniku „Aurora”, biorąc na jego pokładzie udział w bitwie pod Cuszimą. 1 stycznia 1905 roku otrzymał promocję do stopnia porucznika. W październiku 1907 roku został przeniesiony na kanonierkę „Koriejec”, obejmując obowiązki starszego mechanika, w stopniu sztabskapitana. W latach 1908−1909 odbył na pokładzie kanonierki długi rejs w składzie zespołu floty, płynącej na Morze Śródziemne. W grudniu 1908 roku marynarze rosyjscy wzięli udział w udzieleniu pomocy po trzęsieniu ziemi na Sycylii, za co Czesław Małyszewicz został odznaczony przez rząd włoski srebrnym medalem pamiątkowym.