Pokój w Alais, znany również jako Pokój łaski – traktat pokojowy wydany w formie edyktu królewskiego, kończący wojnę korony francuskiej z hugenotami, podpisany przez króla Ludwika XIII 27 września 1629 roku. Jako końcowy epizod wojen religijnych we Francji, edykt był wynikiem kompromisu wynegocjowanego przez kardynała Richelieu, a także wyrazem dalekowzroczności pierwszego ministra Francji. Richelieu złamawszy potęgę militarną i polityczną hugenotów w edykcie łaski potwierdził jednocześnie w całej rozciągłości ich przywileje dotyczące swobody kultu zagwarantowane im w edykcie nantejskim jeszcze przez Henryka IV. Umożliwiło to pogodzenie hugenotów z koroną, co było niezwykle ważne w obliczu nieodległego włączenia się Francji w wojnę trzydziestoletnią.
Tło Pozycja hugenotów we Francji w XVII wieku thumb|150px|left|Henryk de Rohan (1579-1638) Zakończenie wojen religijnych we Francji i sojusz hugenotów z koroną był jednym z głównych sukcesów politycznych króla Henryka IV (1589–1610). Wydany przez niego edykt nantejski (1598) gwarantował hugenotom nie tylko wolność religijną, ale również przywileje polityczne: posiadanie własnych miejsc bezpieczeństwa - miast i twierdz, które miały zagwarantowaną nietykalność ze strony katolików.